Vol goede moed vertrekken we uit een winderig Enkhuizen. We hebben een redelijk weervenster gezien en willen naar het noorden oversteken. Het is echter wel klein. We hebben zeker drie goede dagen nodig en vanuit het zuidwesten komt er een krachtig windveld onze kant op. We steken het IJsselmeer over, varen met de stroom mee over de Waddenzee en ondertussen houden we alle weermodellen goed in de gaten.
Tegen middernacht komt er een update. Het ziet er niet goed uit. Het krachtige gebied wat op onze hielen zit verdiept en vergroot zich. We zullen twee dagen lang met windstoten van windkracht 8 tot 9 vanuit het westen te maken krijgen.
Na druk ruggespraak te hebben met goede vriend en collega zeiler Eric, besluiten we niet door te gaan….
We draaien om en gaan tegen de wind en stroom terug naar Vlieland. Inmiddels staat de stroming sterk tegen. Bodyguard lijkt wel dronken. We zwabberen over het Stortemelk en varen een beetje gelaten en als een krab (door de sterke stroming vaar je min of meer zijwaarts) de haven van Vlieland binnen.
Tegen een uur of twee liggen we alweer aan de touwtjes. Geen oversteek, geen wachten, geen verjaardag op zee. Ik ben gewoon wéér een landrot met mijn verjaardag.
Het leuke is wel dat ik alle verjaardagsappjes en -berichten- kan ontvangen. Op zee was dat niet gelukt. Ook worden we al gespot op de webcam van de haven van Vlie. De moderne techniek is toch wel super.
Bodyguard ligt rechts in een vrij lege haven op Vlieland. Dat hebben we wel eens anders gezien hier. In het seizoen lig je hier als sardientjes in een blik.
En wat we hiervan hebben geleerd is dat we beter éérst aan kunnen komen ipv vertellen wat we gaan doen. Het weer is onvoorspelbaar en als zeiler moet je daar op anticiperen en vaak loopt het toch net even anders dan gepland.
